Tijdens een goed bezochte bijeenkomst in het Montessori Lyceum Amsterdam zijn de resultaten van het onderzoek DYSLEXIE in het Amsterdamse voortgezet onderwijs gepresenteerd. In een gestroomlijnde presentatie geven Roos Brakkee en Yara Gomperts kort aan wat de antwoorden zijn van het onderwijs op vragen als; "Is er dyslexiebeleid op school en hoe ziet dat eruit? " en "Wordt er getest en wie begeleidt de leerlingen?" De uitkomsten zijn opvallend. Heel veel scholen hebben beleid, maar lang niet altijd vastgelegd op papier. Bij mogelijkheden voor begeleiding geven veel scholen aan dat zij daar de capaciteit niet voor hebben. Een belangrijke uitkomst is tevens dat de scholen voor voortgezet onderwijs niet als zorgschool bekend willen staan. Men is beducht voor het zorg trekt zorg effect.

Het tweede deel van de middag wordt verzorgd door Chaia Levie. Zij is sinds een groot aantal jaren remedial teacher / zorgcoördinator en dyslexie specialist op het MLA en zij geeft een boeiend inzicht in haar werkzaamheden. Over taalbeleid stelt zij onder andere dat "zoiets tussen de oren van de vakcollega's moet vastroesten" Zij geeft verder aan het personeelsblad regelmatig te benutten om over haar werkzaamheden en alle nieuwigheden op het terrein van dyslexie te verhalen. Chaia stelt nadrukkelijk dat niet alle beleid perse op papier hoeft te komen. De lerarenkamer en het erover hebben doet ook heel veel. Heel handig zijn de zeer praktische tips van Chaia rondom de scanner en de kleurenachtergrond bij kopieën, die het lezen voor dyslectische leerlingen nadrukkelijk kunnen vergemakkelijken. De tips zijn zeer bruikbaar en bovendien heel erg goedkoop. (Het gele transparante folie A4tje van 0,60 euro cent ) of zoals zijzelf zegt: "soms is ICT de oplossing voor een dyslectische leerling soms gewoon papier"